Gelassenheit

Een lieveheersbeestje zont naast me op een blaadje.
Zou ze weten hoe mooi ze is?
Zou ze weten dat haar stippen zijn geteld?
Even weerspiegelt de hemel op haar schild,
zo rood als een druppel bloed.

Ze is niet bezig met hoe ze eruitziet,
maar draagt de naam van de Heer,
dat is genoeg.
Onder haar pootjes schuiven
de kleuren van de herfst.

Na een laatste omarming
van de zonnestraal
zoekt ze een onderkomen
onder haar vaste rots
waar gure winterstormen
haar niet zullen bereiken.

Dag, lief lieveheersbeestje,
als de lentezon je straks wekt,
gaan we dan weer samen
op blote voeten
dansen in de tuin?