Na de regen

Donderende wolken arresteren
de laatste zinderingen.

Natte lucht verklaart
de zwoelte de oorlog
en regent de hemel leeg.

Nagloeiende bosvuren
sluiten zich in as.

De laurierboom tuit
zijn blaadjes als mondjes,
vol regenwater
voor de dorstige nachtegaal.

Zoals een vlinder snakt naar nectar,
als zomerstof naar modder,
snakt de ziel naar regen.

Het mensenkind danst
op blote voeten in het gras.
Zie je hoe de nachtegaal
zijn longen volzuigt?

Hij zingt nog één keer
een verlaat levenslied
voor jou en voor mij.

Voorts trekt hij
de langste zomer
voorbij.