Gedicht: Godzijdank, ben je er nog (al is het niet op aarde)

Gepubliceerd op 22 augustus 2026 om 13:53

Je bent er nog

Godzijdank, je bent er nog,

al besta je hier niet meer op aarde.

Toch fiets je elke dag
nog een ommetje door mijn hart.

 

 

Troostvol is
dat jij mij niet mist zoals ik jou,

omdat volmaakt geluk
zich openbaart
in Gods hemelse nabijheid.

Je bent daar nog.

 

 

We deelden hier samen
ongepolijst gelukkig zijn

en bovenmenselijk
liefhebben van elkaar.

Godzijdank, je bent er nog.

 

Je bulderlach echoot
door het hemeldek.

Een wolk van getuigen omringt jou,
gewichtloos rust je in Zijn liefde.

 

Ik ben er ook nog.

Elke dag,

dankbaar
dat Jezus naast me loopt,

me vasthoudt,
zodat ik niet val in verval,

loop ik onder de hemel door,

richt ik even mijn blik
zelfverzekerd omhoog,

zwaai kort even
naar de hoogste Hemel.

Een traan valt op de stoep.

 

Hoi, ik ben hier nog.

Het leven liefhebbend,
evengoed verlangend

naar de dag
dat ik niet meer omhoog kijk.

Dan spring ik lachend bij je achterop,

rijden we samen
Gods hoogte in,

kijk ik met je mee

naar beneden.

 

 

 

 

© 𝟸𝟢𝟸𝟼 Anton van Kruisberg i.m. Melis

 π΄π‘™π‘™π‘’ π‘Ÿπ‘’π‘β„Žπ‘‘π‘’π‘› π‘£π‘œπ‘œπ‘Ÿπ‘π‘’β„Žπ‘œπ‘’π‘‘π‘’π‘›.


Reactie plaatsen

Reacties

Susan Nijland
18 dagen geleden

Ontroerend Anton