HERFST KLANKEN

Geen seizoen
klinkt voor mij zo vertrouwd.

Het schittert als de lente.
Bladeren en takken
tonen een kleurenpracht
die je even stil doet staan.

Indrukwekkend verval.
Kleuren veranderen het landschap.

Waar zomers
droge, knisperende beukennootjes
onder teenslippers hoge tonen geven,
klinkt de herfst als de basstem van de natuur.

Opdwarrelend en verend,
kouder en doffer.
Natte bladeren
pakken samen op de grond,
dempen ons gewicht,
laten voetstappen achter
in de modder.

In het dorp hebben stoeptegels
hun eigen seizoensklank.
Plassen spatten op
onder rennende kindervoeten.
Terwijl het water springt,
dempt het hun geluid.

Hazen rennen haastig
door de gedempte, diepe klaagzangen
die over leeggemaaide maïsvelden galmen.

Een aards geurspoor
verraadt bijna hun leger.

De herfst zingt ze naar warmte,
Terwijl het zachtjes de dagen wiegt

Herfst klinkt als
een verlangen
naar thuis.