Palmpasen

Ken of herken je Jezus?

Ik ontvang een hoopvol bericht uit Thailand. In gebieden waar kerken niet mogen bestaan en diensten niet gehouden mogen worden, vindt een opvallende opwekkingsbeweging plaats.

Op straat ontstaan spontaan diensten. Er wordt gezongen, er zijn preken ook op het strand, drongen mensen om mensen die spreken op markten. Er wordt gezongen en gedanst met de handen omhoog. Groepen verzamelen zich zichtbaar en hoorbaar in de openbare ruimte, op pleinen en stranden.

Op elke straathoek klinkt het Woord en de naam van Jezus. “Ik ben vaak in Thailand geweest, maar dit is werkelijk bijzonder,” schrijft mijn vader. “Ik dacht eerst: showgeloof, hip meedoen. Maar in gesprekken blijkt het echt.” Inderdaad, geloven doe je met je hart. Uiting alleen is niet genoeg en zegt niet of iemand werkelijk gelooft.

Dat zien we ook met Palmpasen. Waar precies het Evangelie volgens Johannes nog een laag dieper schuift. Niet alleen in groepsgedrag, maar in de mens zelf ligt een breuklijn van geloven. Mensen zien, volgen, spreken, juichen, eren Jezus en zingen Hem toe. Ze kennen Hem, maar herkennen Hem niet als Messias. Met Palmpasen lopen mensen met Hem mee, roepen Hosanna, bewegen zich in Zijn richting. Alles wijst op erkenning. Alleen tonen dat je gelooft is niet genoeg.

Daar zegt Johannes: hoewel Hij zoveel tekenen had gedaan, geloofden zij niet in Hem. Er is een wezenlijk verschil tussen Jezus kennen en Hem her-kennen als Messias. Wat zichtbaar is, kan overtuigend zijn, gedragen door velen, indrukwekkend in vorm, maar het geeft geen toegang tot de kern. Want geloof ligt niet in wat zich laat zien, maar in wat wordt herkend. Daarom kan een menigte Hem verwelkomen en Hem toch niet kennen. Daarom kan iemand dichtbij zijn en Hem toch niet goed zien. Palmpasen laat ons zien dat nabijheid niet hetzelfde is als herkenning. Het zichtbare klopt, de beweging is echt, maar de herkenning blijft uit, daarmee verschuift eigenlijk een wezenlijke vraag.

Niet alleen wat wij zien gebeuren, maar wat zich werkelijk voltrekt. Dezelfde mensen willen Jezus een week later, na marteling, aan het kruis zien. Daar blijkt hoe dun de lijn kan zijn tussen meebewegen en werkelijk kennen. Laten we daarom niet te snel oordelen over wat we zien, maar beseffen dat alleen Hij het hart kent.

Laten we bidden dat meer mensen Hem niet alleen kennen, maar werkelijk leren herkennen als Messias. Zelf ben ik dankbaar dat God mij enkele jaren geleden opnieuw tot Zich trok en dat ik Jezus opnieuw heb mogen leren kennen. Sindsdien heb ik minder vrienden om mij heen, maar wel een dieper en vervulder leven. Dat laatste wens ik anderen ook toe: dat zij Hem niet alleen kennen als Jezus maar Hem werkelijk leren kennen als de Messias.