Purper

Bij de koffie hadden Jeroen en ik het over het maken van de kleur blauw. Hoe moeilijk die vroeger te produceren was. Daarom was blauw zo kostbaar. In de schilderkunst werd het vaak alleen gebruikt voor Maria, voor heiligen of voor koningen en zeer rijke mensen. Maar nóg moeilijker te maken was de kleur purper. “De slakken werden uit zee gehaald,” vertelt Jeroen mij, en ik hoor hoe uit duizenden schelpen uiteindelijk dat ene beetje purper ontstond. Voor een druppel purperverf waren soms wel tienduizend zeldzame zeeslakken nodig. Het ging om kleine mediterrane zeeslakken uit de murex-familie. In hun lichaam zat een minuscuul kliertje met een kleurloze vloeistof. De slakken werden verzameld, de schelpen vermorzeld en het klierzakje werd eruit gehaald. De vloeistof werd vervolgens gefermenteerd en in de zon gelegd. Door lucht en licht veranderde de kleur langzaam van geel naar groen en uiteindelijk naar het diepe purper dat zo kostbaar was. Uit dat intensieve proces ontstond de koninklijke kleur purper.

Wie purper kon dragen, behoorde tot de elite der elite. Ik hang inmiddels aan Jeroens lippen, een blog borrelt op. Purper. De naam klinkt mooi, het rolt de tong, heeft een sterke warme klank en draagt iets mysterieus.

Visueel is het ook een van de mooiste kleuren op aarde. De kleur ligt tussen blauw en rood. In oude symbolische uitleg werd dat gezien als meer dan toeval. We zien in de kleur purper de twee naturen van Christus. Blauw verwijst naar het hemelse, naar de goddelijke oorsprong. Rood verwijst naar de aarde, naar bloed en menselijke kwetsbaarheid. Johannes schrijft dat het Woord vlees is geworden en onder ons heeft gewoond. Christus is dus waarachtig God en waarachtig mens. Hemel en aarde komen samen in één persoon. Twee kleuren worden één. Misschien is het daarom zo opvallend, maar ook zo logisch, dat juist de kleur purper verschijnt in het lijdensverhaal. Marcus schrijft over Jezus’ lijdensweg en vertelt hoe soldaten Hem een purperen mantel omhangen. Voor de soldaten is het spot, maar soms zegt een daad meer dan degene die hem verricht beseft.

De soldaten denken dat zij een spotkoning aankleden, maar in werkelijkheid bekleden zij de ware Koning en zo draagt Jezus over zijn gefolterde lichaam een purperen mantel. Hij is al Koning der koningen, maar zijn koningschap is nog niet openbaar geworden. De volbrenging moet nog komen en juist op dat moment, vlak vóór die volbrenging, verschijnt het purper en wordt Hij ermee bekleed. Niet als teken van macht, maar als teken van een koningschap dat zich openbaart in liefde.

Jaren later lees je over Lydia, de carrièrevrouw uit Turkije. Purper werd alleen gedragen door koningen, machthebbers en de hoogste elite, want alleen zij konden zich zulke stoffen veroorloven. Lydia begaf zich als verkoopster van purper tussen de invloedrijksten der aarde. Ondanks haar succes als zakenvrouw zien we haar op een heel andere plek in de Bijbel. Niet tussen de elite, maar eenvoudig aan een rivier waar vrouwen samenkomen om te bidden. Lydia zoekt God maar kan Hem nog niet goed vinden.

Paulus heeft gehoord dat vrouwen bij de rivier samenkomen om te bidden en gaat naar hen toe. Lydia zit daar in nederigheid tussen de andere gewone volkse vrouwen en luistert. Wanneer zij Paulus hoort spreken over Jezus opent God haar geloofshart. Haar hart wordt geopend en zij laat zich dopen en anderen volgen haar in de doop.

De vrouw die purper verkocht aan de machtigen van deze wereld opent vervolgens haar eigen huis voor het evangelie van een andere Koning. Het huis van een purperhandelaar wordt een plaats van gastvrijheid en zo ontstaat er een eerste christelijke gemeente. De purperhandelaar zoekt God aan een rivier en haar hart wordt geopend, de Zoon van God wordt bespot met purper en Zijn koningschap wordt zichtbaar. Zo blijkt soms dat wat mensen bedoelen als spot in Gods handen een openbaring wordt van de Koning die er al was maar die de wereld eerst nog moest leren herkennen.

God ziet de nederigen van hart, niet wat het lijkt maar wat het werkelijk is. Hij is de waarheid en nodigt ons uit de waarheid en liefde te dragen en ons te hullen in Zijn bescherming. Hij is met je, ook wanneer je het zelf even niet ziet. Bij Hem mogen we schuilen. Wie onder Zijn purperen mantel schuiling vindt, begeeft zich bij de Allerhoogste.